_____Το βιβλίο αυτό καθρεφτίζει το κομμάτι εκείνο τ' ουρανού, που περιέχει τους αστεριμούς των Άρκτων, τους οποίους ο Ηράκλειτος αποκαλεί Αθανάτου Μνήμης Σημεία.
_____Στο βιβλίο αυτό (στο οποίο παρεμβαίνει κι ο εκτεινόμενος ανάμεσα στις Άρκτους αστερισμός του Δράκοντα) η λέξη ανάγνωση αποχτά ξανά την αρχική της σημασία που είναι ανα-γνώση. Λέξεις και αριθμοί, γράμματα και σημεία στίξης, παρασυρμένα από τον έρωτα της Μνημοσύνης και του Ζηνός, παίρνουν ξανά την αρχική τους θέση, δημιουργώντας τον παράδεισο της γλώσσας, την ποίηση, τον Λόγο του Κόσμου.
_____Ο Οιδίπους στο πρόσωπο της Σφίγγας αναγνωρίζει τον εαυτό του. Κι ο άνθρωπος ταυτισμένος με τη Ζωή, γίνετ' εντέλει αυτό που είναι: ένας Ζευς.
________________________(Από συνέντευξη του Γ.Υ. στην εφ ΑΥΓΗ, 30.10.1988)
_____Το βιβλίο ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ ΣΗΜΕΙΑ εκδόθηκε πρώτη φορά το 1987, από τις εκδόσεις ΡΟΕΣ. Εκδόθηκε για δεύτερη φορά το 1988 απο τις εκδόσεις ΕΡΑΤΩ. Σήμερα κυκλοφορεί (σε τρίτη έκδοση, 1998) από τις Eκδόσεις ΖΗΤΗ (σειρά ΝΑΥΣ, σχ. 12 Χ 21, σελίδες 126). Σ' όλα τα βιβλιοπωλεία και στις διευθύνσεις των Εκδόσεων ΖΗΤΗ: Αρμενοπούλου 27, 546 35, Θεσσαλονίκη, τηλ.
2310.203.720 και
info@ziti.grκι ακόμα, "Στοά του Βιβλίου", Πεσμαζόγλου 5, 105 64, Αθήνα, τηλ-fax:
210. 3211097
_____Απόσπασμα από το κεφάλαιο ΠΟΙΗΣΗ του βιβλίου
____
ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ ΣΗΜΕΙΑ
_____Ποίηση είναι η προέκταση των παραμυθιών. Ποίηση είναι τα παραμύθια των μεγάλων. Εκείνων των μεγάλων που δεν σκότωσαν μέσα τους το παιδί που κάποτε ήσαν.
_____Η ποίηση είναι παραμύθια και παραμυθία, δηλαδή παρηγοριά. Μα αν δεν είσαι θερμός ή ψυχρός, όπως λέγει ο Ιωάννης, γιατί ν' αποζητήσεις την ποίηση; Αν δεν έρχεσαι από τον παράδεισο, γιατί ν' αποζητήσεις τα παραμύθια; Αν δεν έρχεσαι από την κόλαση γιατί ν' αποζητήσεις την παραμυθία;
_____Ποίηση είναι ο λόγος του οποίου οι λέξεις θέλουν να χορέψουν σε ρυθμούς που τα κύτταρά μας τους γνωρίζουν πριν ακόμα υπάρξει ο λόγος και η γραφή.
_____Ποίηση είναι ο λόγος εκείνος που εξ' αιτίας του ρυθμού του και των εικόνων του, εξ' αιτίας του σημαντικού νοηματικού και συναισθηματικού του βάρους, προκαλεί σε μας την απομνημόνευσή του.
_____Ποίηση είναι ο λόγος που σαν σώμα ζωντανό, ερωτικό, πάντα τον χορταίνουμε και πάντα τον λαχταρούμε. Στο ποίημα πηγαίνουμε ξανά και ξανά, δεκάδες κι εκατοντάδες φορές, μέχρι που το αποστηθίζουμε, αλλά και τότε δεν σημαίνει πως τελειώσαμε μ' αυτό. Το φέρνουμε μαζί μας, αφημένο στην άκρη της υπάρξεώς μας, σαν ξεχασμένο, μα μόλις το χρειαστούμε, το ανακαλούμε, το διατρέχουμε και μας διατρέχει, άλλοτε σαν ξόρκι ή προσευχή, άλλοτε σαν πολύτιμος χρησμός, άλλοτε σαν όπλο, άλλοτε σαν γιατρικό, άλλοτε για να κάνουμε τους άλλους συν-κοινωνούς, στο πλήθος της χαράς ή της λύπης που μας κατέχει.
_____Ποίηση είναι η κατάργηση του Χρόνου - Κρόνου και η φανέρωση των πραγμάτων στον ερωτικό τους χρόνο, όπου τίποτε δεν είναι ξεκομμένο και θνητό, αλλά τα πάντα χύνονται μέσα στα πάντα, αποτελώντας το Ένα που ποτέ δεν πεθαίνει.
_____Ποίηση είναι ο μαγικός μας πρώτος κόσμος.
_____Ποίηση είναι η ποιότητα της σιωπής μας.
_____Ποίηση είναι το σώμα - λόγος στον καθρέφτη της σιωπής, όπου γευόμαστε την αυτογνωσία μας, δηλαδή τη θεϊκή δεύτερη παρουσία μας.
_____Και δεν υπάρχει καλύτερος ορισμός για ένα πράγμα από το ίδιο το πράγμα που θέλουμε να ορίσουμε: Ποίηση είναι η ποίηση, δηλαδή αυτό:
Κ' οι νέρινες γυναίκες του συντριβανιού
υψώνουνε το δροσερό κορμί τους ρίχνοντας
η μια στην άλλη λόγια δροσερά
σαν το κορμί τους, σαν την όψη τους.
_____Καταφεύγω στην ποίηση θα πει πως καταφεύγω στη Φύση και ξαναπαίρνω αυτό που η κοινωνική ιεραρχία μου αφαίρεσε: Την ιδιότητα του βασιλιά της ζωής.
_____Καταφεύγω στην ποίηση θα πει πως διαγράφω ο ιστορικό ψέμμα και πηγαίνω στην Αρχή.
_____Καταφεύγω στην ποίηση θα πει πως διαγράφω το ψέμμα της κοινωνικής ιεραρχίας, πως βγάζω τον άνθρωπο από την κοινωνική ιεραρχία και τον κάνω ξανά αυτό που είναι: Κέντρο του Κόσμου, Άλφα και Ωμέγα, εικόνα και ομοίωση της Ζωής.
_____Καταφεύγω στην ποίηση θα πει πως αποκαθιστώ τη βασιλεία του ανθρώπου μέσα στη ζωή, πως αποκαθιστώ τη βασιλεία του κάθε όντος μέσα στη ζωή.