_
Μανθρασπέντα:
Λέξη-ξόρκι, λέξη-δημιουργός. Ηχητικά
τουλάχιστον σημαίνει την παρουσία του
πνεύματος, το τίναγμα του τόξου ή το πέρασμα
της αστραπής. Στη ζωροαστρική μυθολογία
αναφέρεται το εξής: «"Όταν το πνεύμα του
Καλού θέλησε να νικήσει το Χάος (είτε τα
όντα του Χάους) πρόφερε τη μυστηριώδη και
παντοδύναμη λέξη "Μανθρασπέντα"».
Στα ποιήματα του βιβλίου αυτού
κυριαρχεί το στοιχείο του πυρός (και ο ήλιος).
|
ΜΕΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΘΡΑΣΠΕΝΤΑ
Να ’μαι εδώ που το Μηδέν δαγκώνει την ουρά του ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ
Όλα του Μηδενός μεταμορφώσεις είναι, μάγια. ΕΔΕΜΙΚΟ
Ένας άγγελος χόρεψε χόρεψε κι έσβησε TO MEΓΑΛΟ ΧΑΠΙ ΤΟΥ ΟRANGE
Το μεγάλο χάπι του ΟRANGE ΤΟ ΘΑΥΜΑ
Τι τέλεια κατσίκια τα κατσίκια. |
_____ _____________
_____Σημείωση: Το "Μανθρασπέντα", και "Ο Καθρέφτης του Πρωτέα" είναι δυο έργα αλληλοσυμπληρούμενα τα οποία αποδιδόμενα με κοινό τίτλο ονομάζονται "Οι μεταμορφώσεις του Μηδενός". Και βέβαια:
_____Στο πρώτο έργο κυρίαρχο στοιχείο είναι η φωτιά. Στο δεύτερο έργο κυρίαρχο στοιχείο είναι το νερό. Το πρώτο έργο τελειώνει με τον ήλιο. Το δεύτερο έργο τελειώνει με τη νύχτα. Δυό έργα αυτόνομα κι ανεξάρτητα μεταξύ τους που όμως αποτελούν μιάν ενότητα, ένα αρχέτυπο του Κοσμικού Ρυθμού: Εισπνοή-εκπνοή, έρωτας-θάνατος, συγκέντρωση-σκόρπισμα, ηλιακή μέρα-συνπάντεια νύχτα. Παιχνίδι σοβαρό, με το γράμμα, τη λέξη, τον ρυθμό, τον αριθμό. Γιατί το πνεύμα έχει την εξουσία. Γιατί το μυθικό εγώ έχει το λόγο.